در شبکه‌های اجتماعی روزانه صدها یا حتی هزاران پیام برای ما ارسال می شود. تعداد بسیار زیاد پیام ها باعث می شود که زمان زیادی را صرف مرور سریع آنها کنیم و از کنار بیشتر آنها با یک نگاه سریع بگذریم. این یعنی بخش بزرگی از وقت ما صرف نگاه انداختن می شود نه فهمیدن و نه حتی خواندن!
این نگاه گذرا و سطحی می تواند در ما عادت به سطحی نگری ایجاد کند و ما را تبدیل به مخاطبان عجول، کم دقت و ظاهر بین کند. این گونه مخاطبان کاملا برای صنعت تبلیغات و ارتش های جنگ روانی مطلوب اند. کسانی که فرصت دقت و تأمل ندارند و فقط ضمیر ناخودآگاه خود را در معرض آثار عملیات مدیریت ذهن قرار می دهند که به واسطه این پیام های متنوع و متعدد اجرا می شود.
پیام هایی که به سرعت از آن عبور می کنیم و فقط عنوان را می‌خوانیم یا حداکثر یکی دو جمله را، روی تفکر و قضاوت ما اثر می‌گذارد بخصوص وقتی تکرار شود یا از مسیرهای مختلف و به ظاهر مستقل به ما برسد. مهم‌تر اینکه ما امروز بیش از اینکه بخوانیم، می‌بینیم و می‌شنویم و هر تصویر به اندازه هزار کلمه روی ما اثر دارد.
شاید لازم باشد مسیرهای دریافت اطلاعات خود را مدیریت کنیم و تعداد پیام های دریافتی خود را محدود کنیم یا اینکه سرعت خود در مرور را مدیریت کنیم و با دقت بیشتری پیام ها را بررسی کنیم. شاید هم لازم است از رقابت برای بیشتر دیدن و بیشتر شنیدن و از همه چیز خبر داشتن، دست برداریم و فکر کنیم که آیا فهمیدن مطالب کمتر بهتر از مرور کردن و نفهمیدن انبوهی از مطالب نیست؟