خیلی شنیده ایم که قهرمان های فیلم ها و داستان ها می‌گویند که می‌خواهند دنیا را جای بهتری کنند.
اگر فکر کنیم جهان یک کهنه کتاب بی سر و ته است که هیچ شعور و برنامه ای پشت آن نیست و بوجود آمدن آن هم نتیجه اتفاق و انفجار و تصادف و... است و ما انسان ها تنها موجودات فهمیده در عالم هستیم، قاعدتا وظیفه داریم فکری به حال این جهان آشفته و بی هدف کنیم و تا حد امکان اشکالات و کمبودهای آن را مرتفع کنیم تا شاید جای بهتری برای زندگی باشد.
ولی اگر فکر کنیم جهان یک مجموعه منظم و هدف دار است که حساب شده و آگاهانه طراحی شده است، کاملا فرق می کند. بخصوص اگر فکر کنیم که یک طراح بی نهایت دانا و بی نهایت توانا پشت این جهان است.
در این صورت وظیفه ما انسان ها در درجه اول کشف پیچیدگی های نظم جهان و کشف روش‌های هماهنگی با این نظم برای زندگی بهتر در این ساختار هوشمند و دقیق است نه تغییر آن به شکلی که با آزمون و خطا طراحی کرده ایم و بارها هم تاوان اشتباه بودن این تغییرات ناشی از ساده انگاری نظم جهان را پرداخته ایم.
شاید بجای اینکه دنیا را جای بهتری کنیم لازم باشد یاد بگیریم در دنیا بهتر زندگی کنیم.