می دانیم که ظهور در شرایطی بسیار پر تنش و پر تحول اتفاق می افتد. رویارویی جبهه های مختلف با یکدیگر جهان را در وضعیتی بسیار متغیر و متشنج قرار می دهد که مدیریت آن نیاز به تصمیمگیری های فوری و واکنشهای چند وجهی و پیچیده دارد.
در چنین شرایطی نمی توان از رهبری انتظار تبیین دلایل و تشریح جزئیات تصمیم گیری های مختلف را داشت. پیچیدگی جوانب، محرمانه بودن بعضی مسائل و فرصت کوتاه برای واکنش به تحولات امکان تشریح و تبیین را در موارد جزئی سلب می کند.
اعتماد به صلاحیت رهبری و اعتقاد به صحت جهت گیری مستلزم همراهی و اطاعت در موارد جزئی است و گر نه ما هم تجربه های گذشته شکست بخاطر اختلاف داخلی و تنها ماندن امام را تکرار خواهیم کرد.
و می دانیم که تا وقتی آمادگی برای همراهی با امام ایجاد نشود، ظهور واقع نمی شود چون ظهور آخرین فرصت است.