بخشی از جامعه با استفاده از ثروت خود و قدرت ناشی از آن می تواند منافع خود را تامین کند ولی بیشتر جامعه فاقد دارایی لازم برای این کار هستند.
به نظر می‌رسد یکی از دلایل لزوم حکومت و یکی از وظایف آن را باید ایجاد و حفظ تعادل از این جهت دانست. یکی از فواید تشکیل حکومت می تواند این باشد که قدرت سیاسی در برابر قدرت اقتصادی قرار گیرد و توازن قدرت ایجاد کند. حکومت یا همان قدرت سیاسی باید منافع اکثریت را که قدرت اقتصادی کافی برای تامین منافع خود ندارند، حفظ کند و صاحبان قدرت اقتصادی را مهار کند.
بخصوص در حکومت های مبتنی بر آرا عمومی لزوم این تعادل می‌تواند ملموس‌تر باشد. عموم مردم با استفاده از فرصت مشارکت سیاسی باید بتوانند جای خالی قدرت اقتصادی خود برای جهت دهی جامعه در مسیر منافع شان را پر کنند. اگر ثروتمندان با استفاده از ثروت خود بر جامعه اثر می گذارند، بقیه باید بتوانند با استفاده از حکومت بر آن اثر بگذارند.
اگر حکومت نیز در واقع تبدیل به مجری خواست های قدرت اقتصادی شود و ثروتمندان با استفاده از از ابزارهای مختلف و روش های پیچیده مستقیم و غیرمستقیم قانون و اجرای قانون را وسیله تامین منافع خود کنند، طبقات متوسط و فقیر توانایی اثر گذاری بر سرنوشت و مسیر حرکت جامعه از طریق قدرت سیاسی را از دست خواهند داد. این شرایط دیر یا زود به بی‌ثباتی در جامعه منجر خواهد شد چون توازن و تعادل قدرت در جامعه به هم خورده و اکثریت راهی برای تامین منافع خود از طریق قانونی در اختیار نخواهد داشت.