رعایت بی طرفی یکی از اصول فعالیت رسانهای شمرده میشود. به لحاظ نظری این اصل درست و لازم است ولی در عمل ملاحظات و چالش های مختلفی وجود دارد.
رسانه ای که توسط یک نهاد یا گروه برای جلب یا حفظ منافع تأسیس یا حمایت می شود، حق دارد این حمایت را دریافت کند ولی به آن منافع پایبند نباشد؟ شاید چنین رسانهای در یک نگاه آزاده محسوب شود ولی از یک نگاه دیگر این کار خیانت و سوءاستفاده است.
مهم تر اینکه اگر فرض کنیم رسانهای در یک واقعه تشخیص داد که حق با یک طرف است و طرف دوم ظالم و متجاوز است، در این حالت رسانه حق دارد بی طرف بماند و از مظلوم دفاع نکند و ظالم را محکوم نکند؟ گرچه در دنیای امروز نسبی گرایی و نفی حق و باطل در سطح فلسفی رایج است ولی در عمل موقعیت های زیادی پیش می آید که لازم است بطور واضح بین حق و باطل موضع گیری کنیم.
البته رعایت انصاف همواره لازم است و حتی در مورد همان ظالم هم حق نداریم مثلا او را به گناهی که مرتکب نشده متهم کنیم یا نقاط مثبت او را نفی کنیم ولی این غیر از بی طرفی است.
در نهایت باید گفت که بی طرفی هم مانند سایر امور مشروط به عدالت است. اگر بی طرفی عادلانه و منصفانه باشد درست و لازم است ولی اگر ناعادلانه باشد، قابل دفاع نیست.